شناسایی الگوهای كاری مدیریت پرونده
برای تحلیلگران کسب و کار، تمایز بین الگوهای کاری مهم است، زیرا الگوهای مختلف خود را به انواع مختلف رابط های کاربری، مورد كاربرد، سیستم ها و سطوح اتوماسیون اختصاص می دهند.، احتمالاً با استفاده از نمادهای مدلسازی متفاوت آنها نیاز به مدلسازی متفاوت دارند، ، اما ابتدا لازم است الگوهای کاری شناسایی شوند تا آنها را طبقهبندی کنیم. برخی از انواع کارها آنقدر غیرقابل پیشبینی هستند که واقعا مدلسازی آنها دشوار است، اما بیایید به مجموعه گستردهای از کارها که میتوان به نوعی مدلسازی کرد نگاهی بیندازیم :
ما برای دستیابی به اهداف مورد نیاز، یا اطلاعاتی که استفاده می شود، یا قوانینی که باید در طول مسیر رعایت شوند. کمی در مورد اهداف کار یا مراحل کار میدانیم.
در یک انتهای طیف، گردش کار تراکنشی (transactional workflow) است، جایی که بیشتر فرآیند شناخته شده است: ترتیب مراحل، قوانینی که دیکته می کنند چه زمانی موارد از یک مرحله به مرحله دیگر حرکت کنند، و مرحله ای که تعیین می کند چه زمانی فرآیند تکمیل شده است. این فرآیندها اغلب در سیستم های BPM کدگذاری می شوند و تا حدی یا حتی کاملاً خودکار هستند.
در انتهای دیگر این طیف، مدیریت پرونده است:
یک سبک کاری برای سناریوهای هدف گرا (goal-oriented scenarios) که روش حل از پیش تعریف شده ای ندارند. این معمولاً برای حل مشکل استفاده می شود، اما همچنین برای کارهایی است که ترتیب مراحل مشخصی ندارند، مانند مدیریت ادعاها یا پرونده های حقوقی. یک پرونده ممکن است مستقیماً توسط شخصی – یک مشتری یا یک کارگر داخلی – به عنوان یک بخش مستقل آغاز شود، یا یک پرونده ممکن است توسط یک گردش کار تراكنشی برای رسیدگی به یک استثنا یا حل یک مشکل قبل از بازگشت به فرآیند از پیش تعریف شده، آغاز شود.
با خودکار شدن بیشتر وظایف معمولی در فرآیندهای تراکنشی (transactional processes)، کارگران بیشتری درگیر انجام کار دانشی در مدیریت پرونده می شوند. اهداف و معیارهای این نوع کار بسیار متفاوت از فرآیندهای تراكنشی است: از آنجایی که پرونده ها اغلب به حل مشکلات مربوط می شوند، معیارهای مدیریت پرونده مانند رضایت مشتری می توانند یک تمایز رقابتی کلیدی برای سازمان ایجاد كنند. کارکنان مدیریت پرونده برای انجام کار خود به یک زمینه اطلاعاتی بسیار غنیتر و ابزارهای بسیار متفاوتی نسبت به کارگرانی که درگیر وظایف معمول در فرآیندهای تراکنشی هستند ، نیاز دارند.
بیایید به شناسایی الگوهای کاری مدیریت پرونده (case management work patterns) نگاه کنیم:
1-مدیریت پرونده یک ترتیب از پیش تعریف شده از مراحل یا نقطه پایانی، ندارد، اما زمانی تکمیل شده در نظر گرفته می شود که مشکل اصلی حل شود. شاید تمام مراحل ممکن انجام كار شناخته شده باشد، اما ترتیب اجرای آنها مشخص نیست یا حتی مشخص نیست كه شاید برخی از آنها اصلاً اجرا شوند ( شاید برخی اجرا نشوند ) . هر پرونده مسیر متفاوتی را دنبال میکند، زیرا کارگر تصمیم میگیرد که برای تکمیل پرونده چه کاری باید انجام شود، و ممکن است تا زمانی که اطلاعات در مرحله فعلی جمعآوری نشده باشد، در خصوص اینكه مرحله بعدی چیست تصمیم نمیگیرند.
2-مدیریت پرونده حول یک پرونده/پوشه متمرکز است که برای جمع آوری تمام محتوای مرتبط استفاده می شود. این پوشه پرونده پایدار (persistent) است، زیرا سابقه ای از تصمیمات و مستندات مورد نیاز برای اتخاذ آن تصمیمات را در خود دارد. این تلاقی با مدیریت محتوا (content management) است و اینكه سیستم های مدیریت پرونده اغلب بر اساس یک سیستم مدیریت محتوا ساخته می شوند.
3-مدیریت پرونده به کارکنان دانشی (knowledge workers) متکی است تا اطلاعات را از منابع مختلف جمعآوری کند و کار را به سمت حل و فصل هدایت کند. این شامل تخصیص وظایف به سایر شرکت کنندگان و تصمیم گیری هایی است که نمی توانند خودکار باشند. همچنین میتواند فرآیندها و محرکهای خودکاری وجود داشته باشد که اطلاعات را در پوشه پرونده جمعآوری میکند، تصمیم میگیرد و وظایفی را تعیین میکند، اما سناریوهای مدیریت پرونده تقریباً همیشه سطوحی از تصمیمگیری انسانی را شامل میشوند.
از نمودار زیر برای تجسم تمام اجزایی که ممکن است در مدیریت پرونده دخیل باشند استفاده می کنیم:

سه ویژگی مدیریت پرونده که در بالا بيان كرديم برای معماران و تحلیلگران کسب و کار (business architects and analysts) درگیر در تعریف و اجرای این فرآیندها چیست؟
اول از همه، اینها فرآیندهای هدف گرا (goal-oriented processes) هستند و معیارها باید آن را منعکس کنند.
به عنوان مثال، موفقیت یک پرونده به سرعت تکمیل یا مصرف كمتر منابع بستگی ندارد، اگرچه اینها ممکن است معیارهای ثانویه باشند: در درجه اول به این بستگی دارد که آیا موضوع به طور رضایت بخشی حل شده است یا خیر. بسته به هدف پرونده ، اين معيارها ممکن است یک اندازه گیری رضایت مشتری یا یک اقدام قانونی یا نظارتی باشد. تحلیلگران کسب و کار باید اهداف هر پرونده را شناسایی کنند و اطمینان حاصل کنند که این معیارها در حال بدست آمدن هستند. اگر از معیارهای سنتی تری برای فرآیند استفاده شود، ممکن است پرونده ها خیلی سریع حل شوند اما تعداد زیادی از مشتریان ناراضی یا فروش از دست رفته وجود خواهد داشت .
دوم اينكه، اینها فرآیندهای غنی از محتوا (content-rich processes) هستند و باید مدیریت محتوای قوی و همچنین نوعي حاکمیت محتوا وجود داشته باشد. از آنجایی که افراد مختلف ممکن است در تکمیل یک پرونده شرکت کنند، باید مطمئن باشید که افراد تمام محتوایی را که برای انجام کارشان نیاز دارند، می بینند، اما نه بخشی از پوشه پرونده را که نباید به آن دسترسی داشته باشند.
در نهایت، اینها فرآیندهای دانشی (knowledge processes) هستند که افراد را ملزم می کند به اطلاعات نگاه کنند و تصمیم بگیرند. این بدان معناست که آنها به یک زمینه اطلاعاتی غنی (rich informational context) نیاز دارند تا تصمیمات درست بگیرند (محتوای مناسب از پوشه پرونده در زمان مناسب)، اما همچنین اطلاعاتی از سایر سیستم ها، سازماندهی شده به شکلی که به حداقل مقدار جستجو نیاز دارد. در حال حاضر، بسیاری از کارهای مدیریت پرونده با مجموعهای از روشها و برنامههای کاربردی – از جمله صفحات گسترده، ایمیل و برنامههای خارجی – اغلب بدون پشتیبانی از سیستمهای پشتیبانیشده از فناوری اطلاعات انجام میشود. این امر باعث میشود کارکنان پرونده مطمئن شوند که به اطلاعات درستی برای حمایت از تصمیمی که میگیرند نگاه میکنند.
هنگامی که کاری را شناسایی کردید که بر اساس این ویژگی ها شبیه به مدیریت پرونده است – حتی اگر برخی از فرآیندهای از پیش تعریف شده در بخشی از آن گنجانده شده باشد – آماده شروع تجزیه و تحلیل دقیق هستید. اینجا جایی است که احتمالاً از CMMN و احتمالاً BPMN و DMN برای مدلسازی نحوه کارکرد پروندهها استفاده خواهید کرد، اما جنبه انسانی مدیریت پرونده را فراموش نکنید: تصمیمگیری در یک محیط غنی از محتوا برای رسیدن به یک هدف مشخص.